12-11-2006  Trees Pouw
- - Quote
Aan het kabinet zou ik willen meegeven: er zijn veel bevlogen mensen aan de slag binnen onderwijs en zorg. Die kun je wel structureren en in mechanistische patronen proberen te stoppen, maar dan laat je ze niet zelf de verantwoordelijkheid nemen, die wordt opgelegd en daarmee wordt de vervulling van hun idealisme, komend vanuit het hart, ingeperkt zoniet gesmoord. Om te leven heb je ruimte (en geld) nodig. Ik vraag me vaak af waar het hart en de positieve intentie van het kabinet zit. Het wekt vaak de indruk dat dit niet verder komt dan de portemonnaie. Meer nog in de hand die op de knip ligt. M.vr.gr. Trees Pouw

12-11-2006  H.M. Lamé
- - Quote
Het huidige overheidsbeleid (gezondheidszorg)is gebaseerd op wantrouwen. Teveel tijd en geld gaat verloren in registratie en financiering. Wil je uitgaan van kwaliteitszorg, dan moet je beseffen dat kwaliteit zich uit in tevredenheid van de cliënt, en moet je het pad van papieren rompslomp minimaliseren. Kwaliteit is beleving. Dat geldt ook in de marktwerking van commerciele bedrijven, en is in de zorg niet anders. Een commercieel bedrijf dat niet aan klanttevredenheid werkt, verliest klanten en ook inkomsten. Verlaat het pad van minuten schrijven, dat scheelt tonnen aan administratiekosten die niet bij de client komen. Huidige inspecties zijn tevreden te stellen met een boek vol protocollen, maar luistert niet naar de client. Tevreden en ontevreden cliënten laten zich graag horen in een tevredenheidsonderzoek. Daar kun je een organisatie op afrekenen; dat is marktwerking. Een slecht scorende organisatie zal er alles aan doen om haar budget te behouden. Dat werkt beter dan een organisatie te overstelpen met administratieve lasten. Een dergelijk beleid, zoals voorgesteld, luistert beter naar de zorgvragers en dwingen kwaliteit af bij organisaties. Dan komt het geld meer aan het bed van de client en worden miljoenen bespaard in het administratieve overheidsapparaat. En de werkvreugde? De hulpverlener aan het bed is gemotiveerd, en dat blijft hij. Maar het geeft meer werkvreugde als er niet nu en in de toekomst gezegd of gedacht moet worden: sorry, uw tijd is om, want mijn minuten zijn gebudgetteerd.

12-11-2006  Camilla
- - Quote
Het verzorginstehuis waar ik slechts vrijwilliger ben is onlangs voor tonnen en tonnen euri gerenoveerd c.q. verbouwd. Een gigantisch luxe gebouw is het resultaat. Maar voor een voldoende personele bezetting is geen budget. In talloze kamertjes ziten mensen achter de computer, de vergaderruimtes zijn altijd bezet maar de mevrouw die 2 uur geleden op de postoel werd gezet zit daar nog steeds op.Tegen de politieke leiders van dit moment zou ik willen zeggen: "Hou eens op met jezelf en je partij de hemel in te prijzen voor zogenaamde "behaalde resultaten"en besteed die tijd aan werkelijk in het veld, op de werkvloer en in de achterstandswijk je echt diepgaand te orienteren.Het is beschamend hoe de meest kwetsbaren in onze maatschappij in het verdomhoekje zitten en nog beschamender dat politici voor de harde feiten oogkleppen op hebben.

16-11-2006  Teun
problemen online uitzending "vreugde op de werkvloer" - Quote
Ik probeer het programma "vreugde op de werkvloer" (12 november 2006) al enkele dagen online te bekijken, maar krijg telkens een foutmelding van mediaplayer dat het bestand niet afgespeeld kan worden. Het lukt me wel de uitzending van de 14 daalamias en aandachttraining te bekijken (uitzendingen weken daarvoor) Ik vermoeid problemen bij de server van de publieke omroep

18-11-2006  Van Sande Werner
Uitzending van zaterdag 18.11.2006 - Quote
Met interesse volgde ik de uitzending op zaterdagmorgen 18.11.2006. Het is inderdaad zo dat het op de werkvloer, een algemeen verschijnsel wordt, dat men steeds meer aangewezen is op zelfredzaamheid. De codex met richtlijnen wordt steeds dikker, derwijze dat men door het woud de bomen niet meer ziet. Daardoor krijgt men steeds minder kans tot creativiteit op het werk, en dat is niet alleen in de sector welzijnszorg of onderwijs. Komt er nog bij dat diegenen die zich, hoger op de professionele- en maatschappelijke ladder bevinden, enkel begaan zijn met hun eigen positie, die zij meestal verworven hebben door nepotisme en zich vaak dienen te onderwerpen aan lobbyen. Wanneer richtlijnen worden opgesteld is er vooraf geen enkel contact met de gewone man op de werkvloer, de veldwerker, die relevante adviezen kan uitbrengen. Het wordt tijd dat men de mens niet alleen gaat bekijken als product met de eraan gekoppelde Kafkaiaanse toestanden. Daar is politieke moed voor nodig waarvoor een stuk eigenbelang moet wijken

18-11-2006  Rijke
- - Quote
Ik heb net zitten kijken naar een uitzending van Bos dd 18-11-06. Wat ik de politiek zou willen meegeven : elk 1 dag in een verzorgingshuis,of ziekenhuis liggen als patient en dan 2 dagen meelopen in de thuiszorg. Dan pas realiseert de politiek wat de WMO in gaat houden zeer droevige situatie. Schrijnend dat de politiek nu met een grap en een grol zich profileerd i.p.v op de werkvloer anoniem de ernst te ervaren die de burger ervaart.

19-11-2006  monica vermij
- - Quote
reactie op de uitzending van 12 november: laat de politici een half uur de tijd nemen om het ronde tafel gesprek van BOS te zien en te beluisteren. dat is de praktijksituatie van de zorg en onderwijs in een notendop. is dit de weg die wij op willen gaan of kunnen we nog terug naar simpelere structuren, terug naar de basis, terug naar een werkvloer? minister waar gaat u voor?

24-11-2006  Teun
problemen opgelost - Quote
Het is inmiddels gelukt de uitzending online te bekijken. Goed programma. Ik ben zelf als economie student aan de de universiteit de intrinsieke vs. de extrensieke motivatie voor arbeid en werk aan het onderzoeken.