Nieuws



 

Petra Hubbeling, makelaar in compassie

terug

In de documentaire Onder de hemel is men thuis die de BOS op zondag 13 april uitzendt zien we hoe Petra Hubbeling de Zen Peacemakers Lage Landen op de kaart zet. Hoe raakte de voormalig zakenvrouw en netwerker pur sang betrokken bij deze organisatie?


Petra Hubbeling“Eigenlijk is het allemaal begonnen met de Auschwitz-retraite met Bernie Glassmann”, vertelt de zwervende zenmonnik aan de telefoon. Momenteel past Petra op een huis en twee honden in Lochem. Tussen het uitlaten door vertelt ze over hoe de retraite in het voormalig concentratiekamp uiteindelijk leidde tot haar werk voor de Zen Peacemakers

“Wanneer je in Auschwitz bent kun je letterlijk voelen wat daar is gebeurd. Tegelijkertijd is dat niet te bevatten en is het nog grootser dan alles wat je erover gehoord en gelezen hebt. Je voelt die energie er nog hangen en dat heeft een enorme indruk op me gemaakt.” De impact was zo enorm, dat Petra zich na haar eerste Auschwitz ervaring direct inschreef voor de retraite in het jaar daarop.

Inmiddels zijn we drie jaar verder en doet ze dit jaar voor de vierde keer mee. “En ik heb me ook al ingeschreven voor 2015”, voegt ze nog even snel toe. “Wat dat betreft is Auschwitz echt als een leraar voor mij. Een van de drie intenties van de Zen Peacemakers is ‘erkennen wat is’, bearing witness in het Engels. Dit betekent: je gewaarworden van wat er is, goed, slecht, vrolijk, treurig, zonder daar een oordeel over te hebben, of een oplossing tegenaan te gooien. Beoefen dat in een kamp als Auschwitz en je wordt enorm geconfronteerd met waar wij als mensen allemaal toe in staat zijn, onder bepaalde omstandigheden.

In dit geval gaat het over de Tweede Wereld oorlog, maar het principe van afwijken en anders zijn en daarom veroordeeld worden zie je ook in onze huidige tijd. Mensen worden nog steeds vermoord vanwege het systeem en het anders zijn. Je kunt dus nooit zeggen: Ich habe es nicht gewusst, maar tegelijkertijd weet je niet wat je er zelf aan kan doen. Die machteloosheid erkennen, ernaar kijken met een niet-oordelende geest, dat riep bij mij de vraag op: wat voor loving action kan ik daar dan wél tegenover zetten?” 

Matchmaker
Tegenwoordig doet Petra bijna niets anders, in haar rol van Zen Peacemaker in de Lage Landen. In september werd zij door Frank de Waele ingewijd als ZPM’er. Zen Peacemakers is een organisatie van mensen die de invloed van hun beoefening breder willen trekken, met name richting de maatschappij en de meest kwetsbare groepen daarin.

De organisatie werd in 1994 opgericht door zenboeddhist Bernie Glassmann, na een straatretraite in Washington. Al snel volgden er meer locaties in de VS en sinds het voorjaar van 2013 hebben we in België en Nederland nu ook een eigen de Zen Peacemakers organisatie. De groep zet zich in voor bijvoorbeeld stervenden, gevangenen en daklozen. “Groepen waar de meeste mensen hun ogen voor sluiten, want juist die dagen ons uit in het beoefenen van ‘erkennen wat is’” vertelt Petra.

Zelf komt ze weinig in contact met de doelgroep, maar is ze vanachter haar laptop vooral bezig met het koppelen van mensen. “Ik ben een makelaar in compassie”, zoals een kennis me onlangs noemde”, zegt ze lachend. Toch heeft ze wel een beetje geproefd aan de onderkant van de samenleving, door op straatretraite te gaan, met zenleraar Frank De Waele. “Ik weet nog dat ik die BOS-documentaire zag en dacht: dat is echt een stap te ver voor mij. En vervolgens blijkt de straatretraite een verplicht onderdeel te zijn van je inwijding tot Zen Peacemaker. Terecht, besefte ik naderhand, want het vergroot je inlevingsvermogen. Door te leven op straat krijg je exact de issues uitvergroot waar je in je normale leven tegenaan loopt. Zo kwam ik erachter hoe moeilijk ik het vind om direct hulp te vragen, als het gaat om mezelf. Bedelen leverde niks op, ik heb het echt geprobeerd, maar ik kon het niet. Totdat ik inwendig besloot om het dan maar voor de groep te doen en toen lukte het ineens wel. Daarom ligt die matchmaking mij ook zo goed denk ik, dat doe ik ook niet voor mezelf, maar voor anderen. En dan krijg ik heel veel voor elkaar.”  
 
Drie intenties 
Ook door haar ervaring en connecties uit haar ‘vorige’ leven als zakenvrouw is Petra’s werk als ‘compassie-makelaar’ haar op het lijf geschreven. En ze heeft er de tijd voor, want nog altijd leeft ze van logeeradres naar logeeradres, met als enige bezit haar laptop en zwarte stationcar.
“Voorheen werkte ik tussen de veertig en vijftig uur per week en deed ik nooit iets aan vrijwilligerswerk. Mijn huidige manier van leven leent zich perfect om de activiteiten van de Zen Peacemakers te coördineren. We zijn een kleine groep en als je niemand hebt om de kar te trekken zakt de boel vaak weer in. Zo heb ik al meerdere geëngageerde boeddhistische groepjes zien opkomen en weer verdwijnen. Je moet het dus vooral leuk vinden om de hele dag achter je laptop te zitten. Op die manier kijk ik waar de behoefte zit en breng ik mensen vanuit mijn grote netwerk met elkaar in contact. Zo ben ik momenteel bezig met projecten van de grond te krijgen in Rotterdam, Den Haag en Amsterdam. Daarnaast proberen we in ons werk vooral aan te sluiten bij bestaande initiatieven die wel wat hulp kunnen gebruiken, in plaats van het wiel opnieuw uit te vinden.” 

Is er een verschil tussen ‘gewone’ liefdadigheid en het werk van de Zen Peacemakers? “Feitelijk zijn we geen boeddhistische organisatie. We werken bijvoorbeeld ook samen met rabbi’s en priesters. Natuurlijk is ZPM ontstaan vanuit een groep boeddhisten, maar we werken op een inter-religieuze basis, waarin ook ruimte is voor niet-religieuzen. Wat wel centraal staat in ons werk zijn de drie intenties: niet-weten (het loslaten van vaststaande ideeën over jezelf en het universum), erkennen wat is (ten aanzien van vreugde en lijden) en liefdevolle actie, (voor jezelf en anderen.) Dat niet-weten is wel typisch zen. Aan de andere kant zul je ons niet zo snel een ‘dienst’ of iets dergelijks zien organiseren. Tenzij de doelgroep daar behoefte aan heeft. Want dat is voor mij een van de belangrijkste dingen, om te reageren op de vraag vanuit de doelgroep zelf. Al zie ik de groepen waar wij mee werken nog niet zo snel gezellig op een kussen zitten.”
 
Het niet-weten viert ook in Petra’s eigen leven hoogtij. Als huisoppas leidt ze nu zo’n twee jaar een zwervend bestaan, zonder werk. Doorgaans weet ze een paar weken of minder van tevoren wat haar volgende verblijfplaats zal zijn. Het meest verrassende aan deze levensstijl? “Dat ik in elk bed waarin ik tot nu heb gelegen heerlijk heb geslapen! En dat die logeeradressen qua timing toch niet zo lekker op elkaar aansluiten als je zou willen.”

Momenteel zit Petra in Lochem, daarna in Hilversum, dan Rotterdam. “En ik ben nu in afwachting van een visum voor Amerika. Als dat doorgaat zit ik de komende drie jaar bij Joan Halifax, ook Zen Peacemaker, in het Upaya Zencenter. In dat geval gaat mijn rol als ZPM’er heel anders uitzien. Maar ja, momenteel heb ik ook rugklachten en als dat niet over gaat, tja, wie zal het dan zeggen? Ook dat hoort bij mijn beoefening van niet-weten en erkennen wat is. Ik heb in elk geval altijd wel vertrouwen in dat het goed komt. Wat dus niet hoeft te betekenen dat het allemaal ook leuk is.”

Door kitty Arends

Op de foto: Petra  vlak nadat haar haar is afgeschoren bij haar monnikswijding.
Foto: Lucy Lambriex | www.lablambriex.nl