Column van Lam Ngo, 19 december 2007

Terug naar de uitzending
 

 

Een kerstgedachte

Lam Ngo U zult u misschien hebben afgevraagd wat een boeddhist zoals ik zou doen en denken tijdens deze Christelijke feestdagen. Verbaast u zich maar niet dat ik, sinds ik in Nederland woon, elk jaar traditiegetrouw een mooi versierde kerstboom in huis heb. Ik vier deze Christelijke feestdagen gezellig mee. Ik krijg immers zomaar een paar vrije dagen van mijn werkgever. Bovendien wil ik vooral iets vrolijks doen om de donkere en koude winterdagen aangenaam te maken.

Het is misschien zelfs gek om te vertellen dat mijn dochter tot voor kort elk jaar muziek speelde voor een kerstprogramma in een van de kerken in de stad waar ik woon. Zij doet dit niet meer, omdat zij nu in een andere stad studeert. Ik ging elke keer met haar mee om de zware harp naar de kerk te brengen en daarna terug naar huis te vervoeren. En ook ik zong tijdens het samenzijn uit volle borst de kerstliederen mee met de aanwezigen. Heb ik hierdoor mijn geloofsovertuiging verloochend? Dat denk ik niet.
Ik zal dit aan u vertellen. Ik ben in een boeddhistische familie opgegroeid. In mijn jongere jaren woonde ik in Saigon, Vietnam, en vierde ik elk jaar samen met vrienden, katholieken en boeddhisten, de kerstavond. Wij liepen samen met de grote massa van mensen naar de kathedraal in het centrum van Saigon om de feestelijke sfeer te proeven. Overal in de stad hingen verlichte lantaarns in de vorm van sterren. Veel mensen stonden stil bij de prachtig handgemaakte kerststallen die hier en daar langs de weg stonden, terwijl de kerkklokken vreedzaam gingen luiden. Het kerstfeest in Vietnam, een land met een boeddhistische meerderheid is een volksfeest geworden. Net zoals bij de viering van de geboortedag van Boeddha ging ook bijna iedereen op straat om de schitterende bloemencorso te aanschouwen.
Ik geloof dat een gezellig samenzijn tussen leden van verschillende geloofsgemeenschappen een belangrijke bijdrage oplevert voor een vredige samenleving.