Column van Lam Ngo, 17 oktober 2007

Terug naar de uitzending
 

 

Deze week verwelkomt de BOS een nieuwe radiocolumnist. In de uitzending van Reflecties van 17 oktober was de eerste maandelijkse bijdrage van onze nieuwe columnist Lam Ngo te horen. Lees hem hier nog eens op uw gemak na.


Column van Lam Ngo, 17 oktober 2007


Lam NgoIn juni 2007 heeft Nguyen Quang Nhut, na vijf jaar te hebben gewerkt als columnist voor de rubriek Reflecties, afscheid genomen van de luisteraars van de Boeddhistische Omroep. Ik werd door de Eerwaarde Thich Minh Giac van de Stichting Vietnamese Boeddhistische Samenwerking in Nederland gevraagd om Nguyen Quang Nhut op te volgen. Dat is natuurlijk een grote eer die ik niet kan afslaan. Ik denk dat Nguyen Quang Nhut de leer van Boeddha beter kent dan ik. Maar naar aanleiding van het verzoek van de Eerwaarde Thich Minh Giac heb ik mezelf beloofd om me in de leer van Boeddha te verdiepen. Ik hoop dat u, mijn waardige luisteraars, luistert naar deze reflecties van mij, in de eerste plaats als een Vietnamese mede-Nederlander over zaken om ons heen, en pas in de tweede plaats als een Boeddhist.
Mijn eerste bijdrage gaat over een actueel onderwerp, waarover wij sinds half september elke dag iets horen of iets lezen. Birma. In feite begon het protest van de Birmese burgers onder leiding van de Birmese monniken al half augustus, maar door het strenge regime in Myanmar kan men maar met mondjesmaat communiceren, waardoor pas veel later het bericht naar de buitenwereld gesmokkeld kon worden.

Birmese monniken de straat op.
‘Het hart van Birma bloedt’ stond op de voorpagina van het dagblad de Pers met een foto van een monnik tegenover een groep gewapende militairen. Dit deed mij denken aan de Chinese student die in 1989 in zijn eentje voor een rijdende tank op het Plein van Hemelse Vrede niet opzij ging. Een symbool voor moedige daad van burgers tegen het totalitaire regime. De opstand in China was een protest van studenten en burgers, maar werd bloedig neergeslagen door de ondemocratische Communistische Partij van China. Daarbij kwamen honderden mensen om het leven. Tijdens het protest in China waren er geen religieuze leiders te zien, omdat de Communistische Partij van China erin was geslaagd om de religieuze groeperingen onder controle te houden. Zelfs het machtige Vaticaan is het nog steeds niet gelukt om de Katholieke Kerk van China onder controle te krijgen. De Patriottische Kerk van China erkent tot vandaag de dag de Paus niet als hoofd van de kerk.

De huidige communistische regering van Vietnam mag wel jaloers zijn op haar grote Chinese broer, want de Katholieke Kerk in Vietnam is altijd trouw aan de Paus geweest en is dat nu nog steeds. Het is de regering niet gelukt om deze kerk onder de paraplu van het zogenaamde Vaderlandse Front te plaatsen. Het Vaderlandse Front is in werkelijkheid een organisatie van de Vietnamese Communistische Partij. Wel is het hen gelukt om in 1981 de Boeddhistische Kerk van Vietnam op te richten als een organisatie binnen dit Front. Maar een deel van de Verenigde Boeddhistische Kerk wilde niet opgaan in deze nieuwe organisatie uit angst voor bemoeienis van de Partij. De Verenigde Boeddhistische Kerk van Vietnam was erg actief in de vredesbeweging in Zuid-Vietnam tijdens de Vietnamoorlog. Na de communistische machtsovername in 1975 was de nieuwe regering wantrouwig tegenover deze kerk en probeerde koste wat het kost deze kerk op te heffen door een nieuwe kerkorganisatie op te richten. De monniken die niet aan dit plan wilden meewerken werden zonder eerlijk proces in de gevangenis gegooid. Na veel heftig protest uit het binnenland en vooral uit het buitenland was de regering gedwongen om hen vrij te laten en vervolgens in tempelarrest te houden.

Ondanks het regeringsbeleid om deze illegale kerk te isoleren groeit de Verenigde Boeddhistische Kerk nog steeds. Dit maakt de Communistische Partij van Vietnam zeer zenuwachtig. Op dit moment voert de Partij het beleid ‘verdeel en heers’ om deze kerk klein te houden. Wanneer ontstaat er een massaprotest onder leiding van kerkleiders in Vietnam zoals in Birma de laatste weken is gebeurd? Ik denk niet dat het zover zal komen, want de Vietnamese regeringsleiders van nu beseffen heel goed dat een bloedige onderdrukking zoals in Birma geen goeds zal doen voor Vietnam.Wel proberen zij de Verenigde Boeddhistische Kerk van Vietnam een zachte dood te doen sterven. En dat dit hen wel lukt, hoop ik niet. Want een kerk van het volk wordt niet geleid door de regering.

Lam Ngo, oktober 2007