Vraag 4: Hoe ga ik om met iets wat lang geleden in mijn leven is gebeurd en dat nog steeds mijn leven bepaalt?
Op 13 september stond met 33 procent van de stemmen de hieronder geformuleerde vraag op de eerste plaats van de poll. Bij deze het antwoord van
cybermonnik Maurice Knegtel.
De originele vraag:
Hoe ga ik om met iets wat lang geleden in mijn leven is gebeurd en dat nog steeds mijn leven bepaalt?Antwoord:
Als ik stilzit en mijn ogen sluit en me focus op mijn overleden vader, dan is hij naar verloop van tijd hier, op de plek waar ik nu ben. Zijn door sigaretten getaande vingers zitten aan mijn hand, zijn verlegen glimlach speelt rond mijn lippen, mijn rug neemt zijn licht gebogen houding aan. Mijn motoriek volgt zijn heftige bewegingen, zijn afgemeten woorden echoën in mijn mond en de zwaarte van zijn gemoed bedrukt mijn geest. Fysiek is hij dood en hij is hier, in elke vezel van mijn lijf en elke uithoek van mijn geest.
Niet alleen mijn vader is hier, zijn overlijden is hier ook. Elk detail van de woonkamer, de televisie met de afscheidswedstrijd van Johan Cruijff erop, de pan met geschilde aardappels op de eettafel, de suikerpot die mijn vader van het tafelblad oppakte en die een fractie van een seconde later stukviel op de grond. Bijna dertig jaar geleden zag ik het leven uit mijn vaders lichaam wegtrekken en het gebeurt nu.
En nu teisteren zijn driftaanvallen het huis en vult zijn depressie de kamers als dikke rook. Mogen de omstandigheden zo zijn dat ze iets van dit substraat aanraken, dan verstijft mijn lichaam en ben ik waakzaam als een stokstaartje. Wat lang geleden is gebeurd, is hier en nu aanwezig, in elke vezel van mijn lijf en elke uithoek van mijn geest. Ook de reacties van de kleine jongen zijn er, als een vertrouwde deun afkomstig uit de groeven van een oude langspeelplaat.
Het boeddhisme gaat over het mijn verhouden tot. Mijn verhouden tot geboorte, ziekte, ouderdom, dood. Mijn verhouden tot wat me in mijn leven toevalt. Mijn verhouden tot de ander en tot mezelf, mijn gedachten, emoties, drijfveren, mijn goede en mijn slechte kanten, mijn lichaam, mijn toekomst en mijn verleden. Als mijn verhouden tot bestaat in afstand nemen, terugdeinzen, verzetten tegen, er vanaf willen komen, mijn ogen sluiten, toe-eigenen of weigeren los te laten, dan begint de as van het wiel van mijn leven aan te lopen, hetgeen de etymologische betekenis is van het Sanskriet woord duhkha, ‘slechte wagenas’. Het stokt. Het wringt. Het knelt. Ik lijd. Maar als ik stop met me te verhouden tot en samenval met wat ik feitelijk ben, begint de as van het wiel van mijn leven soepeler te lopen en krijg ik er zelfs plezier in, hetgeen de betekenis is van het Sanskriet woord sukha, ‘vreugde’.
Wat lang geleden in mijn leven is gebeurd, is hier en nu. Ik probeer er niet mee om te gaan, het is er, het is mijn leven en ofschoon het pijn doet, mag het er zijn. Misschien dat het in de luwte van mijn niet verhouden tot zijn plaats kan vinden? En misschien dat, als ik het werkelijk toelaat en het blijf toelaten, de reacties van het jonge kind die als diepe sporen in mijn leven liggen, in het samenvallen met wie ik ben worden getransformeerd. Maar misschien ook niet. Misschien is dat ook minder belangrijk dan mezelf werkelijk te omarmen zoals ik ben, mijn vader, zijn driftaanvallen, zijn depressies, zijn dood en de zich schrap zettende, waakzame kleine jongen.
hallo kleine jongen
Datum: 23-6-2011
Auteur: gertrude van voorden
Quote
Hallo kleine jongen,
Wat je beschrijft zijn PTSS symptomen. Een er van is letterlijk terug zijn in de tijd dat het trauma gebeurde. Analyseren en terug gaan in de tijd, een cognitieve benadering, verergert het trauma, en slijt het meer in je in je hersenverbindingen, als een groef in een ouderwetse langspeelplaat. Dit gaat dan steeds sterker het heden bepalen. Praattherapie is funest voor behandeling van trauma en al helemaal voor vroegkinderlijk en subsequent trauma.
Iedere dag oefenen in het zijn van een functioneel mens, kan je helpen beter te gaan functioneren. Maar dat kan in mijn eigen ervaring een hele langdurige weg zijn. Chi Gong helpt, Mindfulness helpt om de emoties te leren verdragen, Heatmath methode helpt en vanuit de gisteren gemiste lezing begrijp ik, dat sensomotorische therapie kan helpen, Pat Ogden. Ik heb dat zelf nog niet verder onderzocht.
Je bent er, je mag er zijn, het leven heet je welkom anders was je er niet of niet meer.
Voor mij is het al tientallen jaren iedere dag een worsteling met dood willen en toch leven kiezen. Soms lukt het me mn therapeutische methoden neer te zetten en voel ik me even wie ik ben, thuis in mezelf. Mindfulness heeft me resilience geleerd. Volhouden. Het op en neer gaan accepteren als de golven van de zee.
Heel veel sterkte in je ontdekkingsreis, die naar ik hoop, ooit zal leiden tot het in staat zijn te blijven in een staat van authentiek zijn wie je bent in een staat van stralende liefde. Opdat ook jij zult bijdragen aan het lichter maken van deze wereld.
|
3-3-2011 inge
perspectief - Quote
Een reactie op Matrja...Sommige mensen hebben zoveel traumatische dingen meegemaakt, dat het weldegelijk van levensbelang kan zijn als er een therapeut meekijkt in de kluwe, of een vergevorderde beoefenaar van meditatie samen met je zit. Dat verruimt het perspectief en geeft enorm veel kracht en moed.
|
Weg ermee
Datum: 16-7-2008
Auteur: Crovatto
Quote
Meen je dat nou? Maurice?
Kan je niet beseffen dat de pijn uit het verleden niet echt reeel is?
Dat de hele wereld doordraait? Ieder mens die je tegenkomt kijkt je aan en denkt hooguit: guttegut wat een pijn zit er in dat wezen dat voor me staat.
Ofwel: de pijn van vroeger is niets anders dan een gedachtebeeld in je eigen hoofd.
Advies van de Diamantweg, zoals ik het in bescheidenheid begrijp....Gooi je pijn in de prullenbak en je bent ervanaf. Geef er niet teveel aandacht aan.
Gaat pijn ook in je fysiek ziten?
Ik meen te begrijpen van wel: uit het boek "over de dood" van de Dalai Lama.
Eigen ervaring lijkt dit te bevestigen.
Nu ja....het is maar een lichaam.
Bedenk: verzorg je lichaam als een wond. Met goede zorgen, zonder je eraan te hechten, want het verraadt je op een moment.
Benut dit leven voor de dharma, en blijf zuiver denken, geniet vervolgens van het sterven en het vervolg van de reis.
Succes.
|
3-4-2008 Dikyi Tsring
sukha - Quote
stil zit hij
ogen geloken
zijn vader is er
hij kromt zijn rug even
met hetzelfde gebaar kleven
sigaretten aan zijn vingers
bruin en getaand
hier zijn
schreeuwen harde
woorden klappende zweep
kleine jongen onder tafel
verstijfd en sprakeloos
nogmaals de scherven
zichzelf theepot kamer
drift stilte is hij
en zijn vader
het verdriet na
zijn sterven
een zijn
? Dikyi Tsring
N.a.v. de reactie van Maurice Knegt
|
Geen reclame voor welke sekte dan ook aub
Datum: 23-3-2008
Auteur: Cindy Cuypers
Quote
Ik zou graag de reactie van Erik Volker verwijderd zien aangzien ik die als reclame voor Avatar zie.
De website van de Bos hoeft geen reclamebord te zijn voor sektes als Avatar, of Landmark of Scientology Church, all alike. Deze sektes perverteren wijsheden van veel wijze mensen en zeker ook vanuit o.a. het Boeddhisme op zeer subtiele -maar juist daardoor deste gevaarlijke wijze- naar zogenaamde waarheden in hapklare brokken, gegoten in allerlei catchy statements en pasklare antwoorden als handvaten voor het leven en een highway naar de verlichting. De ideeen worden bij deze sektes gebruikt en verdraaid om mensen in een bepaalde richtig te duwen, soms zelfs te forceren. Er bestaat een strenge hierarchie met een superioriteitsbeginsel en een sterke economische drive. Dit alles lijkt me juist in tegenstelling tot wat het Boeddhisme zou voorstaan, de eigen ervaren ontwikkelen, de eigen wijsheid ontwikkelen (en de natuurlijk compassie die daaruit onherroepelijk volgt) en de gelijkheid, de eenheid van alle levend wezens. Ik besef me dat ik me op hellend vlak begeef, en misschien zelfs mensen zal kwetsen, want het is niet zo makkelijk in een paar woorden uit te leggen over het hoe & waarom ( en vooral het waarom niet), maar ik hoop dat de BOS de verantwoordelijkheid neemt en de woorden van Erik Volker (die zeker ter goede trouw reageert, naar ik meen te voelen) ter harte neemt, waarin hijzelf toestemming geeft om zijn reactie te verwijderen indien het als reclame wordt gezien. Hijzelf voelde schroom en het zou goed zijn geweest als hij die schroom gehoor had gegeven aangezien de schroom terecht was. Dit soort reclame hoort hier niet.
|
