Vraag 2: Meditatie die tot doel heeft eenheid te ervaren, levert soms verwijdering op van mensen die geen meditatie beoefenen. Hoe kan ik hiermee omgaan?
.jpg)
Op zondag 20 mei stond de onderstaande vraag met 32 procent van de stemmen nipt op de eerste plaats (de vraag over wat het boeddhisme biedt in tijden van tegenslag en frustratie stond op 31 procent). Dit is het antwoord van
Cybermonnik Maurice Knegtel.
Meditatie die tot doel heeft eenheid te ervaren, levert soms verwijdering op van mensen die geen meditatie beoefenen. Hoe kan ik hiermee omgaan?
Antwoord:
De ervaring dat er geen onderscheid bestaat tussen mij en de ander of tussen mij en de situatie waarin ik me bevind is een belangrijke ontdekking op het geestelijke pad. Ze kan zelfs een omwenteling betekenen in mijn leven, omdat ik de wereld zie vanuit een ander perspectief. Hoe kan het zijn dat ik wel eenheid ervaar in meditatie, maar dat ik haar niet altijd ervaar in mijn relatie met anderen, sterker nog, dat ik daarin soms een verwijdering ervaar?
Wat is de ervaring van eenheid concreet? Laat ik een voorbeeld geven dat iedereen wel herkent. Als je met je vinger tussen de deur komt, is er op het moment dat dit gebeurt, precies dit: ‘Aaaah!!!’ Dat is alles wat er is. Op het moment waarop je met je vinger tussen de deur komt, is er geen deur, geen vinger, geen persoon die met zijn vinger tussen de deur komt en zelfs geen pijn. Er is precies wat er is, een zeer concrete, levende ervaring, als je het een ervaring kunt noemen, want elk woord schiet tekort. Om haar toch een naam te geven, noem ik haar eenheidservaring. Er is geen enkel onderscheid. Vanaf het moment dat ik op deze ‘ervaring’ reflecteer, nadat ik schreeuwend mijn rondjes door de kamer heb gerend, creëer ik een onderscheid tussen degene die pijn heeft aan zijn vinger en de deur, en ik ga woorden geven aan wat onverwoordbaar, ongrijpbaar en onvoorstelbaar is: ‘Nou zeg, dat deed pijn! Ik kwam met mijn vinger tussen de deur!’ Hier betreden we de wereld van het dualisme, van de woorden en de dingen en het ik, en de relaties die ze tot elkaar hebben.
We leven ons leven in beide werelden. De basis van ons bestaan is eenheid. We zijn op fundamentele en intieme wijze verbonden met alles wat is. Dat we dit weinig ervaren, komt omdat we de wereld van het dualisme tot werkelijkheid hebben gemaakt. Als ik op een kussen of een stoel ga zitten met een rechte rug, loslaat waar ik in mijn hoofd mee bezig ben en niets, maar dan ook helemaal niets meer doe, dan kan ik ontdekken dat de fluitende vogel en mijn leven een ongedeelde aanwezigheid zijn. Daarna dwaal ik weer af in gedachten en is er binnen en buiten, ik en de ander. Dit is net zo zeer mijn leven.
Meditatie heeft niet alleen tot doel eenheid te ervaren. Ze heeft ook tot doel te onderzoeken wat ik met die eenheid doe. Het komt vaak voor dat als mensen aan een spiritueel pad beginnen, er een verwijdering optreedt tussen hen en de ‘anderen’ die zich niet met geestelijke zaken bezighouden. Meditatie is voor mezelf onderzoeken waar die verwijdering begint. Hoeveel heeft die verwijdering te maken met mijn voorkeur voor een geestelijk leven boven elk ander bestaan, met mijn oordeel over de ander, met wat ik met de ander doe, als de verhalen waar ik zo vol van ben hem of haar de neus uitkomen? Wat doe ik zelf in de relatie met de ander? Ben ik in staat mijn geestelijke trip los te laten, niets maar dan ook helemaal niets meer te doen en gewoon bij de ander aanwezig te zijn? De basis is en blijft fundamentele en intieme verbondenheid.
We leven in beide werelden. Ondanks dat die fundamentele en intieme verbondenheid een feit is, altijd en overal, vindt er verwijdering plaats tussen mensen. Dan gaat ieder zijns weegs. Dat is jammer en pijnlijk soms, maar als de relatie ontdaan is van alles wat ik er zelf heb opgelegd, blijkt het vaak wel te kloppen.
Maurice Knegtel.
Bent u het hier mee eens? Of juist niet? Reageer dan hieronder..
Meditatie.
Datum: 15-3-2011
Auteur: nakhon
Quote
Meditatie is op haar best aandachtig(concentratie)in denken(contemplatie)de essentie te zien van hetgeen waar ik mij op richt. In het oefenend mediteren lossen de woorden en de begrippen zich als mediator tussen mij en de levende idee op in de waargenomen werkelijkheid. Er komt een woordenloos direct begrijpen waar het ego niet meer aanwezig maar de waarnemer wel bewust is. In de eenheid met de essentie (de levende idee) van het waargenomene spreekt de schepping zich uit en luistert de waarnemer, als deel van de schepping, woordenloos toe. We leven in twee werelden, de materiele wereld en de spirituele wereld, de zintuiglijk waarneembare wereld en de niet zintuiglijk waarneembare wereld. We staan per definitie buiten de wereld om ons heen, we zijn buitenstaanders en we worden een met de wereld door onze innerlijke activiteit van het ervarend waarnemen in denken.
|
15-3-2011 nakhon
Twee werelden - Quote
We leven in twee werelden. De realiteit van ons bestaan is dualiteit. We staan apart van de wereld om ons heen. Dat komt niet omdat wij de wereld van het dualisme tot werkelijkheid hebben gemaakt (zoals dat kunstmatig werd geprobeerd in het voorbeeld) maar omdat we in deze wereld zijn geboren! Door met aandacht en door het denken, als een spiritueel oog, het kussen en de stoel, en de rechte rug en de voorbijvliegende vogel waar te nemen, hef ik de dualiteit, geheel of gedeeltelijk, op met begrip. Op het moment dat mijn aandacht en denken niet actief zijn zit ik weer geheel in de wereld van dualiteit.
|
voorbeeld klopt niet.
Datum: 15-3-2011
Auteur: nakhon
Quote
Het verhaal vertelt twee dingen door elkaar. 1. Iemand die pijn ervaart zonder dat er een vinger een deur en een persoon is, wat alleen maar kan als iemand bewusteloos was op het moment dat zijn vinger tussen de deur kwam. 2. Iemand die door het hanteren van de begrippen vinger, deur en pijn, - allemaal begrippen die een specifieke betekenis aangeven, specifieke wetmatigheden aangeven die alleen maar met bewustzijn kunnen worden gekend en verwoord - , daarover verteld dat deze onkenbare, namelijk onverwoordbare, onvoorstelbare en on(be)grijpbare eigenschappen de dualiteit aangeeft. De schrijver van het voorbeeld heeft helemaal niet in de gaten dat hij door zijn verhaal aangeeft de ervaring in haar geheel te kennen en dus de eerder bestaande dualiteit door het begrijpen juist opheft.
|
15-3-2011 nakhon
voortzetting niet mee eens. - Quote
In het normale leven is het geen vanzelfsprekendheid dat er geen onderscheid bestaat tussen mij en de ander. Het spreekwoord zegt: Je kunt een ander wel voor de kop kijken maar niet in de kop. Het onderscheid wordt pas opgeheven, geheel of gedeeltelijk, op het moment dat ik door denkaktiviteit de ander ga begrijpen. Dat kan gebeuren door meditatie als ik mijn aandacht op de ander richt of in mindfullness wat ik hier zou willen vertalen als: "ervarend waarnemen".
|
niet mee eens
Datum: 15-3-2011
Auteur: nakhon
Quote
Ik ben het hier niet mee eens en dan druk ik me nog maar zachtjes uit.
|